Gedicht voor de opening van het IDO

Ter gelegenheid van de opening van het IDO in de bblthk, 12 mei 2022

Foto: Percy Cicilia Jr.

Digitale doorkliksystemen vrezen onverwachte antwoorden.
Voelen zich allerminst verantwoordelijk voor vertegenwoordiging van uitzondering en noodzakelijke onzinnigheid.

Want de tijd dringt zich op aan ons, elk mens
krijgt elk moment maar eens en het zou maar voor altijd leeg blijven.
De mogelijkheid elk uur tot een minuut te verkorten klinkt aanlokkelijk:
het maken van meer momenten dan de tijd verwacht had geeft ons macht.

Want de tijd dringt. Welke tijd van wie?

Achter tabbladen nieuwe kleren
verstop ik me voor vragen en verplichtingen
waar ik mezelf te jong (of dom) voor vind.

Want de tijd dringt. Welke tijd van wie waarheen waarom?

Soms helpt een menselijk inefficiƫnt gesprek het best.
Ondoorklikbaar traag, waarin geen vraag te dom
of onverantwoord onbeantwoord blijft.
Elk moment leeg van vanzelfsprekendheid om altijd te verdwalen.