Rots

Voor wie hun naasten dragen
Begeleid door de dagen
Door regen, door duisterMet schouder, een luisterend
Oor, huishouden, vervoer
Of wat er maar hoort in het plaatje

De steun-en-toeverlaat-ers
Mogelijk makers, licht brengers
Pijn verzachters, wakende wachters

Met uitgestoken handen taken pakkend
Mouwen opgestroopt en
Doen waarop een hoop hopen zouden
Waarop een hoop hun hoop bouwen

Zorgend voor iemand in moeilijkheden
Is het makkelijk jezelf vergeten
Wegcijferen, ijverig blijvend
Die schouder, die armOnmisbaar, die: "ik houd je warm
Neem je op sleeptouw, laat je niet los"

Maar wie zorgt voor jou?
Voor jou wens ik een rots

Een rots in de branding
Een baken van licht, voor de
Verandering even geen taken, geen plicht
Misschien zelfs wel een helpende hand
Om over te nemen, zodat je ontspant
De benen kan strekken, op tafel kan leggen

Dat is natuurlijk wel makkelijk zeggen
Maar doen geen eenvoud
Wanneer een ander op je bouwt

Dan tenminste
Een frisse neus en stralen zon
Een knuffel, een lachDe inspiratie om
Te midden van het woedenIn de goede dingen
In waardering of een vlinder
Kracht en moed te vinden en de
Energie voor morgen

Een rots

Voor de rotsen die voor naasten zorgen